انجمن صنایع تامین ریلی اروپا (UNIFE) تغییرات پیشنهادی خود را در رابطه با قانون بازنگری‌شده مواد خام حیاتی و مرکز برنامه‌ریزی‌شده مواد خام حیاتی ارائه کرده و هشدار داده است که محدودیت‌های زنجیره تامین، در حال حاضر زمان تحویل قطارهای برقی و لکوموتیوها را طولانی‌تر کرده است.
یونیف، به‌عنوان انجمن صنایع تامین ریلی اروپا، با انتشار اوراق موضع‌گیری درباره مواد خام حیاتی (CRMs)، از نهادهای اتحادیه اروپا درخواست کرد تا صنعت تامین ریلی را به‌عنوان یک بخش راهبردی در قانون مواد خام حیاتی اروپا (ECRMA) و مرکز برنامه‌ریزی‌شده مواد خام حیاتی اروپا (ECRMC) به رسمیت بشناسند.
در سند اکتبر ۲۰۲۶، تشریح شده است که این بخش چگونه از مواد خام حیاتی استفاده می‌کند، با چه محدودیت‌هایی در تامین مواجه است و یونیف چه تغییراتی را در لایحه در حال بازنگری ECRMA مطالبه می‌کند. یونیف می‌گوید این صنعت زیربنای حاکمیت صنعتی و امنیت زیرساخت‌های حیاتی اروپا، از جمله تحرک نظامی (Military Mobility) است.
نقش راهبردی ریلی و میزان وابستگی زنجیره تامین
یونیف استدلال می‌کند که راه‌آهن یک زیرساخت حیاتی است که در آن یک اختلال کوچک می‌تواند جابه‌جایی مسافر و بار را فلج کند. به گفته این انجمن، صنعت ریلی فناوری‌های کلیدی ناوگان، زیرساخت و علائم الکتریکی را تامین می‌کند و حملونقل بار ریلی در اتحادیه اروپا سالانه حدود ۳۷۵ میلیارد تن-کیلومتر بار جابه‌جا می‌کند. این انجمن می‌افزاید که اروپا باید در لبه فناوری باقی بماند و از وابستگی‌های راهبردی به تامین‌کنندگان ناامن تحت کنترل کشورهای ثالث پرهیز کند.
یونیف ۲۷ قلم از مواد خام حیاتی و راهبردی را بر اساس میزان اهمیت برای این بخش رتبه‌بندی کرده است که در صدر آن‌ها مس، نیکل، بوکسیت، آلومینا و آلومینیوم قرار دارند. مس برای خطوط بالاسری (کارتناری) و کابل‌ها، ترانسفورماتورها، سیستم‌های کششی و تجهیزات علامت‌دهی ضروری است. بیشتر مواد موجود در این فهرست برای تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی در حوزه‌های علامت‌دهی، تجهیزات ایمنی و رانش حیاتی هستند. یونیف تاکید می‌کند که این فهرست با هدف حمایت از بحث درباره اهمیت حیاتی راهبردی تهیه شده و به معنای پیشنهاد تعمیم تکالیف انطباق به مواد بیشتر نیست.
یونیف می‌پذیرد که مواد خام حیاتی بزرگ‌ترین بخش هزینه یک قطار نیستند، اما از آن‌ها به‌عنوان یک وابستگی راهبردی رو به رشد یاد می‌کند. این نهاد می‌گوید صنعت ریلی به دلیل ابعاد و سازماندهی پروژه‌محور خود، در مقایسه با صنایعی مانند خودروسازی، مقادیر کمی از این مواد را مصرف می‌کند؛ از این رو تامین‌کنندگان هرگز آن را در اولویت قرار نمی‌دهند. این سند به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی استناد می‌کند که پیش‌بینی کرده است کسری ۳۵ درصدی در تامین مس ممکن است حتی زودتر از سال ۲۰۳۰ رخ دهد.
کمبود گرافیت، زمان تحویل را طولانی‌تر می‌کند
این سند به پروژه LEADER 2030 (که تحت ابتکار مشترک ریلی اروپا تامین مالی می‌شود) به عنوان نمونه‌ای از نحوه انتقال سریع اختلالات در بازارهای بالادستی مواد خام به تاخیر برای سازندگان و بهره‌برداران اشاره می‌کند. گزارش نهایی این پروژه نشان می‌دهد که کمبود گرافیت ناشی از افزایش تقاضای دفاعی، موجب تغییر مسیر مواد از مصارف غیرنظامی به نظامی شده است.
بر اساس این گزارش، زمان تحویل پانتوگراف‌ها و برخی قطعات لکوموتیو از حدود سه ماه پیش از جنگ تهاجمی روسیه علیه اوکراین، به شش ماه در سال ۲۰۲۴ و حدود نه ماه در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. این امر منجر به تاخیرهای ۱۲ ماهه در تحویل قطارهای برقی و لکوموتیوهای نو یا بازسازی‌شده شده است. یونیف می‌گوید با توجه به تمایل فزاینده به تسلیحاتی کردن زنجیره‌های تامین، کمیسیون اروپا باید این وضعیت را بلندمدت تلقی کند.
پیشنهادات یونیف درباره تکالیف ECRMA
یونیف نسبت به تعداد اقدامات تفویض‌شده منتقد است و می‌گوید این اقدامات، روش‌شناسی‌ها، آستانه‌ها و زمان‌بندی‌ها را با مشاوره محدود صنعتی، به صلاحدید بعدی کمیسیون واگذار می‌کند. این انجمن خاطرنشان می‌کند که بازنگری ECRMA پیش از انتشار اقدامات تفویض‌شده‌ای که در نسخه اول وعده داده شده بود، باز شده است. این انجمن همچنین خواستار هماهنگی گزارش‌دهی با مکانیسم‌های موجود اتحادیه اروپا، از جمله مقررات باتری، ESPR، REACH، RoHS و دستورالعمل گزارش‌دهی پایداری شرکتی (CSRD) است تا داده‌ها یک بار گزارش شده و چندین بار استفاده شوند.
در خصوص برچسب‌گذاری، یونیف خواستار تعیین آستانه حداقل (De Minimis threshold) تحت ماده ۲۸، مطابق با آستانه ۰.۲ کیلوگرمی است که پیش‌تر تحت ماده ۲۹ برای آهن‌رباهای دائم اعمال شده است. این نهاد می‌گوید محصولات علائم‌الکتریکی از تعداد قابل‌توجهی آهن‌ربای دائم کوچک که از طریق زنجیره‌های تامین پیچیده بین‌المللی تامین می‌شوند، استفاده می‌کنند و بار اداری جمع‌آوری اطلاعات دقیق ممکن است از مزایای عملی آن بیشتر باشد.
تحت ماده ۲۹، یونیف خواستار حذف الزام انتشار سهم مواد بازیافتی در آهن‌رباهای دائم است و استدلال می‌کند که این اطلاعات حساس است و می‌تواند نیازها و فناوری‌های مواد خام حیاتی یک شرکت را به رقبا، به‌ویژه از سوی کشورهای ثالث متخاصم، آشکار کند. این انجمن همچنین خواستار یک دوره گذار حداقل سه‌ساله پیش از سررسید نهایی است و می‌گوید اروپا فاقد محتوای بازیافتی کافی در آهن‌رباهای دائم برای دستیابی به حداقل سهم‌های مورد نیاز تا ۳۱ دسامبر ۲۰۳۱ است.
خرید مشترک و انبارداری از طریق ECRMC
یونیف از تشکیل مجمع مواد خام حیاتی حمایت می‌کند تا بر اساس موضع پارلمان اروپا که در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ به تصویب رسید، صدای صنایع پایین‌دستی شنیده شود. این انجمن می‌خواهد مرکز مواد خام حیاتی اروپا (ECRMC) خرید مشترک داوطلبانه و تجمیع تقاضا را بر اساس تطبیق تقاضا در مکانیسم مواد خام که در آوریل ۲۰۲۶ راه‌اندازی شد، تسهیل کند. از آنجا که ۹۰ درصد قراردادهای ریلی از طریق مناقصات عمومی واگذار می‌شوند، یونیف می‌گوید دسترسی بهتر به مواد خام ثانویه می‌تواند از تدارکات مدور (Circular procurement) پشتیبانی کند.
این انجمن همچنین خواستار گنجانده شدن صنعت تامین ریلی در انبارداری راهبردی، عمدتاً به عنوان واکنشی به کمبودهای کوتاه‌مدت یا اضطراری مانند کنترل صادرات شده است. در خصوص اطلاعات بازار، این نهاد درخواست می‌کند که داده‌های تجمیع‌شده برای محافظت از اسرار تجاری، به‌صورت ناشناس و تجمیع‌شده باقی بمانند.
یونیف همچنین پیشنهاد می‌کند که کمیسیون هنگام راه‌اندازی این مرکز، از آژانس‌های مواد خام در ژاپن و کره جنوبی الگوبرداری کند. این انجمن نماینده بیش از ۱۲۰۰ سازنده قطار و تامین‌کننده تجهیزات ریلی اروپایی است و انجمن‌های ملی صنعت ریلی را از ۱۳ کشور اروپایی گردهم آورده است.
(منبع: Global Railway Review، ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶)
