دکتر سبحان نظری، رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل ریلی ایران، امروز شنبه ۲۲ آذرماه ۱۴۰۴ در دومین همایش حملونقل و توسعه اقتصادی که به همت کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی تهران در مرکز همایشهای بینالمللی رایزن برگزار شد، در سخنانی با ادای احترام به مجاهدان سختکوش جبهه ترابری ایران، اظهار کرد: برای من فرصت بزرگی است که به نمایندگی از همکارانم در شرکتهای حملونقل ریلی ایران در این همایش حضور دارم؛ همایشی که بر همگرایی دو مفهوم بنیادین تمرکز دارد. وی افزود: عرایضم را در چهار محور تقدیم میکنم.
اول؛ اقتصاد مقاومتی مشارکتی از متن تا اجرا
به گزارش تیننیوز، نظری با اشاره به اسناد بالادستی کشور گفت: تسهیل مشارکت بخش خصوصی در توسعه زیرساختها و ناوگانها در اسناد توسعهای مورد تأکید قرار گرفته، اما متأسفانه با وجود تکرار این احکام، زیرساختهای حقوقی و اجرایی نظام مشارکت جذاب و عاقلانه هنوز شکل نگرفته و عملاً همان رویکرد سنتی و تورمزای خرج دولت ادامه دارد.
وی تأکید کرد: مطالبه فوری ما از وزیر محترم راه و شهرسازی، فعالسازی صندوق توسعه حملونقل کشور است؛ صندوقی که به عنوان مهمترین ابزار توسعهای غیرفعال، در صورت اجرای اساسنامه مترقی خود و با الگوگیری از تجارب موفق جهانی، میتواند از طریق تأمین منابع پایدار، مولدسازی داراییهای کمبازده دولتی و سرمایهگذاری مشارکتی با بخش خصوصی، نقش یک اهرم انقلابی، تسریعکننده، ارزانکننده و تورمزدا را در توسعه حملونقل ایفا کند.
رئیس انجمن حملونقل ریلی افزود: «این صندوق همچنین میتواند با کنار گذاشتن پروژههای بیتوجیه و عمدتاً سیاسی، از هدررفت منابع در خطوط ریلی غیرضروری و سایر زیرساختهای کمبازده جلوگیری کرده و بهرهوری سرمایهگذاریها را افزایش دهد.»
دوم؛ عبور از ترانزیت صرف به خلق ارزش منطقهای
نظری با اشاره به رقابتهای نوین منطقهای اظهار کرد: کشورها دیگر صرفاً به دنبال عبور کالا نیستند، بلکه به دنبال اتصال هوشمندانه و ایفای نقش در زنجیرههای ارزش منطقهای و جهانی هستند.
وی با ذکر مثالی گفت: اگر کالایی از افغانستان به مقصد ترکیه از مسیر ریلی ایران عبور کند، سهم ما چیست؟ صرفاً عوارض عبور؟ این تمام ظرفیت سرزمین ما نیست.
نظری افزود: ما حملونقل ریلی را فقط یک ابزار انتقال نمیدانیم، بلکه آن را هستهٔ اصلی زنجیرهٔ ارزش، پیشران رشد پایدار و بستری برای سرمایهگذاری مشترک میدانیم. تا زمانی که مسیرهای ترانزیتی ما فقط گذرگاه باشند و نه محل خلق ارزش، ایران از ظرفیت تاریخی خود بهره نخواهد برد. باید ایران را از گذرگاه به ساختگاه خلق ارزش تبدیل کنیم.
سوم؛ سهم پایین ریل و مطالبات اصلاحی
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل ریلی با اشاره به آمارهای رسمی گفت: سهم ریل در جابهجایی کالا که زمانی به حدود ۱۲ تا ۱۴ درصد رسیده بود، در سالهای اخیر به حدود ۸ درصد کاهش یافت و اکنون نهایتاً به حدود ۹ یا ۱۰ درصد رسیده است.
وی با انتقاد از تداوم این وضعیت پس از سه دهه تأکید اسناد بالادستی تصریح کرد: این عقبماندگی دلایل روشنی دارد و مطالبات ما از دولت و مجلس شامل اصلاح قیمتهای انرژی نزدیک به صفر، وضع عوارض پلکانی و هدفمند بر حمل جادهای برای کالاهای قابل انتقال به ریل و تخصیص منابع آن به توسعه حملونقل ریلی، پایان قیمتگذاریهای دستوری در حملونقل ریلی مسافر و تا حدودی بار، واگذاری لوکوموتیوها و بهرهبرداری شبکه ریلی به بخش خصوصی، اجرای قطار کامل مطابق برنامه هفتم، تخصیص عواید ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید به سرمایهگذاران ریلی و تشکیل رگولاتور مستقل در این بخش است.
چهارم؛ ضرورت حضور رسمی بخش خصوصی در سیاستگذاری
نظری با اشاره به جایگاه انجمن صنفی شرکتهای حملونقل ریلی گفت: این انجمن به عنوان نهادی غیردولتی که در خط مقدم حملونقل ریلی داخلی و بینالمللی حضور دارد، هنوز جایگاه رسمی در ستاد ملی ترانزیت ندارد.
وی افزود: این خلأ باعث میشود نظرات میدانی و عملیاتی بخش خصوصی در سیاستگذاریهای کلان نادیده گرفته شود. درخواست ما، حضور رسمی نماینده انجمنهای تخصصی در ترکیب ستاد ملی ترانزیت است.
